حرف هايم براي نگفتن

عاشق شب وباران، دو تا دختر مامان، كمي رنگين كمان و از همه مهمتر خداوند بخشنده مهربان

	هديه اي از يك دوست
دوستي در جواب غزل نسيم اين شعر زيبا را به من هديه كرده و من آن را با سپاس بسيار از اوبه همه شما دوستان تقديم مي كنم.او نمي داند كه زيبا ترين لحظات زندگيم با اشعار اين شاعر عجين شده است و شعر كوچه اش ورد زبان من است. باز كن پنجره ها را كه نسيم روز ميلاد اقاقي ها را جشن مي گيرد و بهار روي هر شاخه كنار هر برگ شمع روشن كرده است همه چلچله ها برگشتند و طراوت را فرياد زدند كوچه يك پارچه آواز شدست و درخت گيلاس هديه جشن اقاقي ها را گل به دامن كرده است * باز كن پنجره را اي دوست هيچ يادت هست ؟ كه زمين را عطشي وحشي سوخت؟ برگها پژمردند؟ تشنگي با جگر خاك چه كرد؟ * هيچ يادت هست ؟ توي تاريكي شب هاي بلند با سرو سينه ي گل هاي سپيد سيلي سرما با تاك چه كرد ؟ نيمه شب باد غضبناك چه كرد ؟ هيچ يادت هست ؟ * حاليا معجزه باران را باور كن وسخاوت را در چشم چمنزار ببين و محبت را در روح نسيم كه در اين كوچه ي تنگ با همين دست تهي روز ميلاد اقاقي ها را جشن مي گيرد * خاك جان يافته است تو چرا سنگ شدي ؟ تو چرا اين همه دل تنگ شدي؟ باز كن پنجره را و بهار را باور كن! فريدون مشيري وب سایت يك دوست
+ نوشته شده در شنبه 24 فروردین1387ساعت 12:56 توسط آزاده نيلي \|

	درباره
سلام دوستان خوش آمديد. من عاشق نوشتنم. عاشق قدم زدن تو كوچه پس كوچه هاي خاطره تا بيراهه ها رو پيدا و ميانبر ها رو نشون كنم.برنمي گردم عقب تا خودم رو سرزنش كنم يا روزگار رو نفرين.فقط مي خوام خاطراتم رو تلخ يا شيرين باهمتون شريك بشم. فقط همين!


RSS POWERED BY BLOGFA.COM