|
|
|
|
|
دلم به بوی تو آغشته است سپیده دمان کلمات سر گردان بر می خیزند و خواب آلوده دهان مرا می جویند تا از تو سخن بگویم کجای جهان رفته ای نشان قدم هایت چون پرندگان همه سویی ریخته است باز نمی گردی می دانم و شعر چون گنجشک بخار آلودی بر بام زمستان به پاره یخی بدل خواهد شد |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه 25 فروردین1387ساعت 16:24 توسط آزاده نيلي
|
|
||