سلام دوستان

نمي دونم چه جوري شروع كنم، پسر كاتاتونيك اسمش رو گذاشته دفترچه عقايد.

فقط بگم كه اين اولين بازي ايه كه من توي وب بهش دعوت شدم و اينجوريه كه  در مورد كلمات يا تعدادي از اونها نظرتون رو بيان مي كنيد.

من دلم مي خواد امتحانش كنم: 

خدا :خيلي دور، خيلي خيلي نزديك

تولد: يك فرصت، يك تجربه،يك بهونه براي ادامه زندگي

سلام : اولين سين هفت سين آشنايي

زندگی :زندگي حس غريبي ست كه يك مرغ مهاجر دارد.

زمان : نخريدند، تمام شد.

جاده : به نظرم بخشنده تر از درخت است.راه را بلد است و فقط به خاطر اين هرگز به مقصد نمي رسد كه ما راه را گم نكنيم.  

تلاش : بارها تجربه كردم كه هر تلاش منظمي پاداشي مضاعف دارد.

محبت :عجيب دلهاي شكسته و خسته و دربسته را تسخير مي كند اين اكسير . 

حکايت :دوستش دارم، خصوصا اگر از مثنوي مولانا باشد.

ديروز : دي كه گذشت هيچ ازو ياد مكن.

تنهايی : فرصتي براي راز و نياز با معبودي عزيز و بي همتا، به زبان مادري، با حرفهاي ناگفتني

شکايت : از دست عزيزان چه بگويم، گله اي نيست ور هم گله اي است، دگر حوصله اي نيست

کجا...؟ :به كجا مي روم آخر ننمايي وطنم

طلوع : آفتاب مهرباني سايه تو بر سر من

جادو : هري پاتر و جام آتش. هري پاتر، پريسلي ها و البته خانم جي.كي.رولينگ 

آب : و من الماء كل شيء حي

ستاره : ستاره سرخ من، امشب روي پشت بوم مي خوابيم.ابرا رو كناربزن و يك چشمك هممون رو مهمون كن.

هيچ وقت... : هيچ وقت به عقب برنمي گرديم مگر در خيال، محال من.

انتظار :گل هميشه بهارم خدا كند كه بيايي

دلهره : كي مي دونه چي پيش مياد منو مي خواد يا نمي خواد

اعتقاد : به هزار نام مقدس مي خوانمت و هزار گونه مي پرستمت يا ارحم الراحمين من

حرفهای... : حرفهاي دلم براي نگفتنست، ناگفته هايم را بشنو.

دچار : دچار يعني عاشق

با هم : بيا تا گل برافشانيم و مي در ساغر اندازيم فلك را سقف بشكافيم و طرحي نو در اندازيم

چه طوری...؟ :چه طوري شاديهامون را با ديگران و درد هاشون رو با همه عالم قسمت كنيم.

تاسف : گناه نابخشودني كردم سال 84 كه خدا هم اگه منو ببخشه، تاسف بي پايان رهام نمي كنه.

غم : نمي دونم؟؟

چه وقت...؟ : مي نشيني تا از خودمان حرف بزنيم؟ از ما، از آرزوهاي ما، از دخترها، از آينده.گوش مي كني؟؟!!!

چرا...؟ : چرا دوست داشتن گناهه ؟

يه رنگ بگو : عسلي عميق چشمهاي بابا كه بعد عمل گم شد.چقدر دلتنگش بودم و بعد تولد شميم دوباره پيداش كردم.

بدون ... هرگز : خدا

غروب : زيبا ترين غروبي كه ديدم،يك روز بهاري كنار زاينده رود بود.خورشيدي كه موج زنان به دل آب زاينده فرو مي رفت و در تمام ذرات آب منتشر مي شد.

پشت ديوار...! : پشت ديوار باغ عمه طوبي خانم خدابيامرزه با اون قد بلند وعصاي گره گره و شكلات هايي كه مزه شون هنوز زير زبونمه.

عشق : اگر با ديگرانش بود ميلي چرا جام مرا بشكست لي لي

او : مردي مي آيد ز خورشيد

فردا : فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد  شرمنده رهروي كه عمل بر مجاز كرد

يه گل : گل نرگس، گل مريم، گل ياس

هميشه : گوشه اي از قلبم را براي هميشه به تو هديه دادم، محال من

يه حرف قشنگ : خانواده خوشبخت 

يه بيت شعر : ناگهان چه زود دير مي شود.

انتها : خداكند كه به انتها با هم برسيم، گر چه تو سپيدي و من سياه

مرگ : تولدي دوباره، آغازي ديگرگون

خداحافظ : خداحافظ كودكي كوتاه من ، خداحافظ خواب خوب نيمه كاره

شروع : روز تازه، ماه تازه، سال تازه

شادی : بايد در دل جستش، نه در پيرامون

دريا : يك نفر در آب دارد مي سپارد جان

پول : لازم است ديگر  

تحصيل : درسهاي بزرگ زندگيم رو از دخترهام گرفتم و واحد آدم شناسي رو تو شركت وكارخونه پاس كردم.  

دختر : گندم گل گندم اي خدا دختر مال مردم اي خدا

جوان : تحصيل كرده، عاشق، بيكار

آتش : اول قرار نبود كه بسوزند عاشقان آتش به جان شمع فتد، كين بنا نهاد

پسر : ملغمه غريبي از عشق و منطق. از غرور و نياز و عدم ابراز. گريه كه مي كند تازه مي فهمي كه او هم عاشق است.

اوج : يك جايي ميانه راه موفقيت

برف :فردا همه جا تعطيل است مگر بازار آدم برفي ها .هورررررررررررررررررا

قله :  نقطه، سر خط

خاطره : نمايشگاه الكامپ، پارك ساعي، دربند، سفر شيراز

مرهم تنهائيت :خدايي كه در اين نزديكيست.

بدترين صفت : عزت نفس نداشتن

انسان : : انسان خداي ترسانست.

ترس:

شعله : خدا نكند و خدا نكند و خدا نكند كه به جان خانه اي، آشيانه اي يا دلي بيفتد.

دوستان همراه از اينكه حوصله كرديد و نوشته هايم را خوانديد ممنونم .